انقلاب اسلامی بحرین

نیروهای امنیتی بحرین، اقدام به پرتاب گازهای خفه کننده به یک مدرسه ابتدایی در منطقه «ستره»، در اثنای امتحانات دانش آموزان کردند.

به گزارش خبرنگار شفقنا از بحرین، این نیروها همچنین به اموال شخصی مردم در روستای «المعامیر»، حمله برده و شیشه ماشین ها و مغازه ها را شکستند و خسارت های مادی زیادی به اموال شخصی مردم وارد کردند.

در روستای «عالی»، نیز نیروهای امنیتی یکی از شهروندان را بازداشت کردند و به اموال شخصی و عمومی مردم حمله ور شدند.

این نیروها همچنین در طول روزهای گذشته و در سپیده دمان به منازل هموطنان در بسیاری از مناطق حمله ور شدند و به بازداشت برخی از اهالی آنها پرداختند.

این نیروها که بیشتر آنها را مزدوران حکومتی تشکیل می دادند، به هموطنانی که برای آزادی بیان خارج شده بودند، با گلوله های مشقی و گازهای سمی و خفه کننده  حمله ور شدند.

نیروهای امنیتی بحرین همچنین به صورتی خشونت آمیز و وحشیانه وبا استفاده از تفگ های ساچمه ای که در قوانین بین المللی ممنوع اعلام شده است، تظاهرات مسالمت آمیز در روستای «الدیر» در شرق منامه را سرکوب کردند.

نظرات() 

چهارشنبه 17 خرداد 1391

نبیل رجب آزاد نشده بازداشت شد

نویسنده: الله کرم مشتاقی   

 

به گزارش فارس به نقل از خبرگزاری فرانسه، دادستان عمومی بحرین از بازداشت "نبیل رجب" رئیس مرکز حقوق بشر بحرین به دلیل موضوعاتی که درباره برخی از اهالی منطقه "المحرق" مطرح کرده بود، خبر داد.

دادستان عمومی اعلام کرد که تعدادی از مردم شهر المحرق که اغلب آنها را سنی‌ها تشکیل می‌دهند از نبیل رجب به دلیل مطالبی که در پایگاه اینترنتی اجتماعی‌اش علیه آنها نوشته شده بود، شکایت کرده‌اند.

نبیل رجب طی مطلبی در یکی از پایگاه‌های اینترنتی اجتماعی خود درباره بحرینی بودن تعدادی از افراد موجود در منطقه المحرق ابراز تردید کرده بود. رژیم آل خلیفه طی سالیان گذشته با هدف تغییر بافت جمعیتی بحرین که اکثریت آن را شیعیان تشکیل می‌دهند اقدام به پذیرش مهاجران از برخی کشورها کرده بود.

رژیم آل خلیفه در حالی به شکایت این افراد به سرعت رسیدگی می‌کند که کشته شدن ده‌ها شهروند بحرینی طی انقلاب سال گذشته و همچنین مجروح شدن هزاران نفر دیگر تا کنون مورد بررسی دادگاه این کشور قرار نگرفته است. از سوی دیگر دادگاه بحرین تعدادی از تظاهرات کنندگان بحرینی را که در تظاهرات‌های مسالمت‌آمیز تنها خواستار ایفای نقش سیاسی بیشتر در عرصه این کشور بودند به حبس ابد و زندان‌های طولانی مدت محکوم کرده است.

نبیل رجب در حالی که چندی پیش و پس از بازگشت از لبنان در فرودگاه منامه بازداشت شده بود هفته پیش آزاد شد. وی متهم به مشارکت در تظاهرات و اهانت به مقامات این کشور در پایگاه اجتماعی "توئیتر" بوده است.

نظرات() 

وبلاگ انقلاب اسلامی بحرین به نقل از سایت مقام معظم رهبریkhamenei.ir

رهبر معظم انقلاب اسلامی ایران حضرت آیت الله خامنه ای در مراسم بیست و چهارمین سالگرد ارتحال ملکوتی حضرت امام خمینی رحمه الله علیه پس از برشمردن فضائل حضرت امام و احتمامی که مسئولین کشور باید در پیروی از آن امام همام داشته باشند و همچنین ذکر دست آوردهای انقلاب اسلامی در بخشی از سخنان خود به تحلیل اوضاع منطقه و مساله بیداری اسلامی در کشورهای عربی پرداختند حضرت آیته الله خامنه ای در پایان سخنان خود با اشاره به موضوع ملت بحرین و جنایات آل خلیفه حرکت مردم بحرین را مظلومانه ترین حرکتها و انقلاب ها خواندند

سخنان مقام معظم رهبری در ادامه عینا خواهد آمد:

البته اینجا لازم است قطعا با صراحت بگویم كه در این حوادث منطقه، مردم بحرین در مظلومیت مضاعف به سر می‌برند. حقیقتا مظلوم هستند. به وسیله رژیم مستبد ودیكتاتوری بی‌جهت و بدون دلیل سركوب می‌شوند و اعتراض آنها با خشن‌ترین وضعیت پاسخ داده می‌شود، در حالی كه آنها چه می‌خواهند؟ آنها اولین و ابتدایی‌ترین نیازهای انسانی یك كشور مردم‌سالار را طلب می‌كنند. چیز زیادی نمی‌خواند.
 
آنجا مساله شیعه و سنی را مطرح می‌كنند كه اینها شیعه‌اند. بحث شیعه و سنی نیست. تصادفا این ملت یك اكثریت 70 درصدی شیعه دارد. اگر 70 درصدشان مذهب دیگری داشتند و حاكمان مذهب دیگری داشتند باز هم قضیه همین بود و فرقی نمی‌كرد. ملتی است با یك مذهب تشیع و پیروی اهل بیت (ع) كه با یك حكومت مستبدی روبه رو است. مساله این نیست كه این حكومتی مذهبی دارد و اینها مذهیی دارند.
 
ملت ایران با حكومتی درافتاد، رژیم شاه كه به ظاهر شیعه و مسلمان هم بود و به حرم امام رضا هم می‌رفت. بحث شیعه و سنی نیست. مساله را می‌برند به اختلافات مربوط به مذهب در اینكه حق مردم را كتمان كنند ولی انشاء‌الله همه مجاهدت‌ها به نتیجه خواهد رسید.
 
باید مراقب باشیم آتش‌های قومی، طایفه‌ای و فرقه‌ای دامن زده نشوند، این خواسته ماست و این نصیحت ماست به همه اطراف قضایا و امیدوارم كه انشاءالله خداوند متعال كمك كند و یقینا كمك خواهد كرد.

نظرات() 

به دنبال آزادی هستیم،از حقوق خود چشم نمی پوشیم

پس از چندین روز مقاومت مقام‌های بحرینی تسلیم شدند و پذیرفتند که نبیل رجب، مخالف بحرینی را که به دلیل مشارکت در تظاهرات منع شده و فعالیت علیه حکومت به زندان افتاده بود، آزاد کنند. هم‌زمان با آزادی او عبدالهادی الخواجه، دیگر مخالف بحرینی که متهم به طراحی و اجرای توطئه علیه نظام حاکم بر بحرین است به 110 روز اعتصاب غذای خود پایان داد.

به گزارش روزنامه لبنانی السفیر، محمد الجشی، وکیل نبیل رجب گفت که وی با وثیقه 300 دینار بحرینی معادل 800 دلار امریکا از زندان آزاد شده است. رجب اجازه خروج از کشور را ندارد و متهم است که در سه پرونده، یکی توهین به مقامات و دو پرونده دیگر به دلیل مشارکت در تظاهرات منع شده از سوی حکومت تحت پیگرد قرار گرفته است. ولی هئیت دفاعیه وی خواستار یکی شدن سه پرونده او شده و الجشی گفت که دادگاه در 16 آوریل پذیرفت که این تقاضا را مورد بررسی قرار دهد.

رجب در حالی مرکز پلیس را در منامه ترک کرد که به هنگام آزادی با دستش علامت آزادی می‌داد و به اطرافیانش می‌گفت آزادی نزدیک است. وی که به هنگام آزادی توسط خانواده و طرفدارانش محاصره شده بود، گفت: «مرا گرفتند برای این که از حقوق بشر دفاع کردم. در حالی که من متعهدم از مطالبات مردم در آزادی‌ها، احترام به حقوق شهروندی، آزادی بیان و ضعیفان دفاع کنم، برای همین به زندان افتادم.»  

وی که مرکز حقوق بشر بحرین را اداره می‌کند، پنجم ماه می به اتهام توهین به مقام‌های کشور از طریق تویتر به هنگام بازگشت از لبنان در فرودگاه منامه بازداشت شد. مقام‌های قضایی بحرینی حکم آزادی او را پس از مدت کوتاهی صادر کردند ولی به دلیل آن که در دو قضیه دیگر به او تفهیم اتهام شده بود، او را همچنان در بازداشت نگه داشتند.

رجب به محض آزادی از زندان در گفت‌وگو با خبرنگاران گفت: «آنها مرا متهم به همکاری با ایران می‌کنند در حالی که مطالبات من محلی است و ارتباطی به ایران ندارد. کسی به دنبال ایجاد جمهوری اسلامی مثل ایران نیست، مردم حقوق اولیه خود را می‌خواهند، مثل همه مردم کشورهای جهان، مثل فرانسه و بریتانیا. ما خواستار یک نظام مدنی دموکراتیک هستیم و لا غیر.»

وی همچنین در پاسخ به سوالی که از او درباره اتحادیه پیشنهادی عربستان پرسیده بود، گفت: «ما با اتحادیه مخالفیم. ما پس از تحقق دموکراسی خواستار اتحاد بین ملت‌ها هستیم نه اتحادیه‌ای که بنا باشد فقط به تخت حکومت‌ها خدمت کند.»

رجب تاکید کرد، مرا دستگیر کردند تا به من فشار بیاورند. آنها می‌خواستند به من خواسته‌هایشان را دیکته کنند ولی من خواسته‌هایشان را پاره پاره کردم و به دریا ریختم. من همچنان بر ضرورت ادامه حرکت اعتراضی تاکید دارم و معتقدم که باید از وضعیت فعلی انتقاد کرد تا تحولی در حرکت مردمی ایجاد شود.

در نشست اخیر سازمان حقوق بشر سازمان ملل که در ژنو برگزار شد، کشورهای مختلفی از بحرین خواستند که همه زندانیان سیاسی را آزاد کند که در این میان به نام رجب به طور خاص اشاره شد.

از سوی دیگر عبدالهادی الخواجه که علیه او حبس ابد صادر شده، روز گذشته پس از 110 روز اعتصاب غذا به اعتصاب خود پایان داد. الجشی که مسئولیت دفاع از او را نیز بر عهده دارد در این باره گفت: «الخواجه 52 ساله که شناسنامه دانمارکی نیز دارد قرار است به زودی در دادگاه استیناف محاکمه شده و در حکم او تجدید نظر شود.»

در تابستان گذشته الخواجه به همراه 20 مخالف دیگر به اتهام توطئه علیه نظام به حبس‌های طولانی مدت محکوم شدند که از این تعداد برای 7 نفر حکم غیابی صادر شد. 7 نفر از این افراد حبس ابد گرفتند و برای مابقی نیز حکم‌هایی از دو تا 15 سال صادر شد. در 30 ماه مارس دادگاه استیناف خواستار  تجدید نظر در احکام صادره شد.

منبع:دیپلماسی ایرانی

نظرات() 

 

روزنامه لبنانی "السفیر" در مقاله ای با عنوان "عربستان از انقلاب بحرین می ترسد" نوشت: هنگامی که تاریخ واقعی انقلاب های عربی نوشته می شود، هرگز ضروری نیست به تنها به پایان آن نگاه کرد، بلکه مراجعه به آغاز انقلاب های بهار عربی ضروری خواهد بود.
در این مقاله آمده است: آغاز انقلاب های عربی از تونس نبود، یعنی از حادثه آتش سوزی "بوعزیزی" دستفروش تونسی نبود اگرچه این رخداد به واقع آغاز انقلاب تونس بود ولی آغاز انقلاب های بهار عربی نبود؛ انقلاب های بهار عربی با فاصله بیشتر از رخداد تونس آغاز شد و با فاصله بیشتر از چشم رسانه های عربی.
نویسنده این مقاله می نویسد: آغاز واقعی انقلاب های عربی در بحرین بود یعنی پیش از وقوع انقلاب تونس. در بحرین انقلاب آغاز شد و همچنان ادامه داد، اما چگونه آغاز این اتفاق پنهان شد و برای محو آن تلاش شد، این مسئله ای است که مربوط به بحرین نیست بلکه به عربستان مرتبط است.
براساس این مقاله، عربستان از مال، نفوذ و قدرت در منطقه برخوردار است و به این رژیم این امکان را می دهد که حقایق و روند تاریخ را اگر لازم باشد، تغییر دهد و در این راه تنها نبود و در پشت آن رسانه های بزرگ عربی و حتی رسانه های بزرگ غربی قرار داشتند، رسانه های همچون رسانه های آمریکایی که تاثیر زیادی در جهان داشتند.

این مقاله می افزاید: به نظر می رسد عربستان توانسته انقلاب بحرین را پنهان کند نه سرزمین بحرین . انقلاب بحرین توانایی اش را با ادامه ترساندن همسایه غول پیکرش عربستان و میزان ترس این رژیم از انقلاب کوچک بحرین نشان می دهد و انقلاب بحرین تنها انقلاب، اصرار و پافشاری و تداوم است.
در این مقاله آمده است: هدف عربستان از پنهان کردن انقلاب بحرین و مقابله به آن ترس از رسیدن وزیدن باد انقلاب به کشورش بوده است و به همین دلیل همه تلاش مادی و غیر مادی خود را برای شکستن این انقلاب به کار گرفت.

روزنامه السفیر در این مقاله آورده است: طرح بلعیدن بحرین که قرار بود به طور اتحاد دو کشور در ریاض اعلام شود و همه منتظر بود، محقق نشد و اعلام اتحاد بحرین و عربستان به وقت دیگری موکول شد.
نویسنده در مقاله خود آورده است: تفاوت هایی بین این دو کشور وجود دارد و این تفاوت تنها به گستردگی جغرافیایی نیست بلکه مربوط به میزان ویژگی های سیاسی هر دو آنها است.

نظرات() 

 

 

ورود فیزیکی عربستان سعودی به ناآرامی‌های بحرین ظاهرا زمینه را برای عملیاتی کردن یک طرح قدیمی از سوی مسؤولان این کشور مهیا کرده است تا عربستان به بهانه حمایت از حکومت آل‌خلیفه و با مطرح کردن الحاق بحرین به این کشور، طرح تشکیل امپراتوری عربی به محوریت ریاض در منطقه خیلج فارس را کلید بزند.

با شدت گرفتن اعتراض‌ها در بحرین به نظام حاکم در این کشور، عربستان و آل‌خلیفه طرح الحاق بحرین به سعودی و به دنبال آن ایجاد اتحادیه کشورهای خیلج فارس را مطرح کرده‌اند تا این امر زمینه را برای گسترش پادشاهی سعودی به کل کشورهای منطقه خلیج فارس به بهانه مقابله با تهدید ایران فراهم کند؛ امری که در ابتدای کار و در نشست اخیر شورای همکاری خلیج فارس در ریاض با مخالفت کشورهای عضو در این شورا از جمله عمان، قطر و کویت با شکست مواجه شد.

این در حالی است که مطرح شدن این طرح، اعتراض‌های زیادی را در کشور بحرین، عربستان و ایران نیز به دنبال داشته است به گونه‌ای که برخی محافل پارلمانی در ایران از به جریان افتادن بررسی طرح برگزاری رفراندوم برای الحاق مجدد بحرین به خاک ایران خبر داده‌اند. با این حال به نظر می‌رسد پیگیری این طرح از سوی عربستان به زودی اعتراض‌های رسمی و مخالفت‌های جدی بیش‌تری را از سوی کشورهای عضو شورای همکاری خلیج فارس به دنبال داشته باشد.

در همین زمینه سعدا... زارعی، تحلیلگر مسائل خاورمیانه، در یادداشتی نوشت: الحاق بحرین به عربستان بخشی از یک طرح بزرگ‌تر است که تحت عنوان «اتحاد کامل کشورهای خلیج فارس» مطرح گردید و حتی بعدا با پیش کشیدن بحث اضافه کردن مراکش و اردن به جمع اعضای شورای همکاری خلیج فارس «فدراسیون پادشاهی عرب» مد نظر قرار گرفت؛ بنابراین می‌توان گفت از منظر آل‌سعود، الحاق بحرین- به دلیل وابستگی آل‌خلیفه به ریاض- ممکن‌ترین و اولین گام در راه شکل‌گیری فدراسیون عربی با محوریت عربستان است اما البته در این طرح خطاهای استراتژیکی هم وجود دارد که آن را در اولین گام‌ها با چالش مواجه می‌کند. در این‌جا ضمن بحث از ماهیت طرح عربستان به بعضی از این خطاها هم اشاره می‌کنیم:

1. سعودی کردن شبه جزیره عربستان- که از هفت کشور تشکیل شده- یک طرح 70 ساله است که به تعبیر معاون دبیرکل شورای همکاری از سال 2001 شدت گرفته و در طول این مدت عربستان به طرق مختلف سعی در تحقق آن داشته است؛ که از جمله باید به اشغال سه استان عسیر، نجران و جیزان یمن و تلاش برای سیطره بر یمن از طریق خاندان الاحمر طی 12سال گذشته، درگیری با قطر برای تصاحب خلیج سلوا و خورالعدید، درگیری با امارات بر سر تهدید مرزهای دریایی، درگیری با کویت بر سر مرزهای دریایی و جزایر ام المرادم و قارو و درگیری با عمان بر سر خطوط مرزی اشاره کرد.

در طول این دوره 70 ساله حکام آل‌سعود تلاش کرده‌اند تا با استفاده از دلارهای نفتی و پشتیبانی انگلیس و آمریکا، بر کل شبه جزیره سیطره پیدا کنند. عربستان در این میان توانست تا حدی سیطره خود را بر یمن توسعه دهد و مشکلات مرزی‌اش را به طور موقت با امارات و کویت حل و فصل نماید اما بیداری اسلامی در کشورهای عربی به عربستان نشان داد که این توافقات می‌تواند یک روزه از بین برود و به ضد خود تبدیل شود.

از این رو حدود شش ماه پیش پادشاه عربستان طرحی مبنی بر «اتحاد کامل کشورهای خلیج» را که کارکردی فراتر از اتحادیه عرب داشت، به سران شورای همکاری ارائه کرد و در کنار آن محافل سعودی از طرح بزرگ‌تری مبنی بر عضویت مراکش و امارات در شورای همکاری خلیج فارس سخن گفتند که در واقع به معنای تشکیل فدراسیون یا اتحادیه پادشاهی‌های عرب بود.

2. در بحث تشکیل فدراسیون یا اتحادیه عربی، عربستان در درجه اول با مخالفت‌های داخلی کشورهای مورد اشاره مواجه است. کویت، عمان و قطر در همان موقع که پادشاه عربستان از اتحاد کامل کشورهای خلیج فارس سخن گفت با آن مخالفت و استدلال کردند که این طرح، هویت ضد ایرانی دارد و به مناقشه‌های منطقه‌ای دامن می‌زند و با منافع ملی اعضا مغایرت دارد.

در این میان در آذرماه سال گذشته حتی «احمد سعدون» رئیس پارلمان کویت به طعنه گفت: «اتحاد ما با کشورهایی که زندان‌هایشان پر از کسانی است که تنها جرمشان ابراز عقیده می‌باشد، سخت است» و شیخ صباح الخالد الصباح وزیر خارجه کویت در موضعی تندتر گفت: «کویت به هیچ وجه تصمیم ندارد که در این زمینه تصمیمی بگیرد.» علاوه بر این سه کشور، حتی در مورد موافقت امارات هم تردیدهای جدی وجود دارد. یکی از روزنامه‌های وابسته به آل‌نهیان سه هفته پیش در سرمقاله خود نوشت: «امارات و کویت از ایده اتحاد سیاسی، اقتصادی و نظامی با عربستان استقبال نمی‌کنند.»

از نظر کشورهای کوچک‌تر شبه جزیره، تبدیل شورای همکاری به اتحادیه یا فدراسیون از یک طرف به سیطره عربستان بر کل منطقه و از بین رفتن استقلال این کشورها منجر می‌شود و از سوی دیگر مناقشه سعودی- ایرانی را به مناقشه‌ای عربی- ایرانی تبدیل می‌کند و به امنیت و همکاری منطقه‌ای آسیب می‌زند و آن‌گاه بیش از همه کشورهای کوچک‌تر منطقه آسیب می‌بینند. در این بین اخیرا شبکه انگلیسی قطر در مقدمه یک میزگرد تلویزیونی که برای بررسی طرح عربستان برگزار کرد گفت: «فصل مشترک طرح‌های عربستان از جمله طرح اتحادیه عربی، کینه‌ورزی نسبت به ایران است که کشورهای جنوب خلیج آن را به صلاح خود نمی‌دانند.»

3. آن‌چه عربستان دنبال آن است- با لحاظ کردن عضویت مراکش و اردن یا بدون آن - یک فدراسیون عربی با محوریت ریاض است. فدراسیون در تعریف حقوقی به اتحاد چند کشور یا چند ایالت می‌گویند که واحدهای آن تنها در امور داخلی خود- با مشخص کردن ابعاد آن توسط فدراسیون- حق خودگردانی و خودمختاری را دارند و در چهار مسأله اصلی- سیاست‌های پولی، امور خارجی و دیپلماسی، امور نظامی و امور امنیتی- تابع فدراسیون هستند. در فدراسیون، سازمان مرکزی بر تمامی واحدهای متشکله فدراسیون نظارت و فرمانروایی دارد.» (فرهنگ ترسیم ایسم‌ها، محمد حاجی زاده، ص 150)

با این وصف کاملا پیداست که عربستان سیطره بر کل شبه جزیره را در سر می‌پروراند. این امر نیازمند تصویب ملی در هفت کشور شبه جزیره است؛ زیرا براساس حقوق بین‌الملل و قوانین اساسی این کشورها هرگونه تغییری که هویت و استقلال کشور را در یک یا چند موضوع زیر سؤال می‌برد، به تصویب سه پنجم و در بعضی از کشورها به تصویب چهار پنجم مردم کشور مربوطه نیاز دارد. این در حالی است که در بعضی از قوانین اساسی حتی پا را از این فراتر گذاشته و هرگونه اقدام مغایر استقلال و تمامیت ارضی را ممنوع و باطل دانسته است.مع الوصف بدون هیچ تردیدی اگر در کشورها- حتی در کشور عربستان- همه‌پرسی برگزار شود، مردم با سیطره آل‌سعود مخالف هستند و در شش کشور یمن، کویت، قطر، بحرین، امارات و عمان مردم با مخدوش شدن تمامیت ارضی کشورشان مخالف خواهند بود.

4. وحدت کشورهای عربی اگر بر مبنای اصول و منافع عربی-اسلامی باشد بسیار خوب است و کشورهای اسلامی -حتی غیر عرب- هم باید به اندازه توان خود به آن کمک نمایند اما واقعیت این است سران عربستان سعودی که - براساس اسناد قطعی و انکار نشده- در جنگ 33 روزه و 22 روزه- و در سایر صحنه‌ها- به جای این‌که در کنار مردم مظلوم و مورد تهاجم لبنان و فلسطین قرار بگیرند، هزینه دو جنگ را پیشاپیش به جنایتکاران صهیونیست داده بودند، نمی‌توانند داعیه‌دار وحدت عربی و مصالح اعراب باشند. مصالح اعراب و مصالح مسلمین دو تا نیستند که رژیم عربستان همواره سعی کرده از ظرفیت بخشی از جهان اسلام علیه بخش دیگری از جهان اسلام که بر مقاومت در برابر غرب و رژیم صهیونیستی اصرار دارند، استفاده کنند.

در عین حال دلایل زیادی وجود دارد که نشان می‌دهد موضوع وحدت عربی که سابقه‌ای 60 ساله دارد با عناصر وابسته هیچ گاه محقق نمی‌شود به دلیل پرده پوشی روی نیت واقعی- یعنی سیطره یک بخش عرب بر بقیه بخش‌ها- این وحدت حتی در زمانی که موضوع حساس اشغال فلسطین توسط رژیم صهیونیستی در میان بود، محقق نشد. وحدت مصر و سوریه (1337)، سه سال بیش‌تر دوام نیاورد وحدت مصر و لیبی (1350) یک سال بیش‌تر دوام پیدا نکرد، وحدت مصر و یمن (1339) یک سال بیش‌تر ادامه نیافت و فدراسیون عراق و اردن هم به سه سال نکشید. الان شرایط وحدت سخت‌تر از قبل است.

از این‌ها گذشته، وحدت و یا شکل گیری فدراسیون منطق خاص خود را داشته و در یک فرایند زمان‌بر -آن‌هم احیانا- تحقق می‌یابد و تحت شرایط و الزامات خاصی از حوزه تجاری و اقتصادی شروع می‌شود و احیانا به وحدت سیاسی می‌رسد. به عبارت دیگر تشکیل فدراسیون و یا اتحادیه تابع اراده سران یک یا حتی چند کشور نیست. این نشان می‌دهد که بحث فدراسیون عربی یا اتحادیه عربی یا اتحادیه پادشاهان عرب یک طرح سیاسی است که در مواجهه با بعضی از مشکلات مهم طرح و دنبال می‌شود و بی‌‌تردید در آشپزخانه‌ای خارج از کشورهای عربی پخت و پز شده است.

بر همین اساس کم نیستند تحلیلگرانی که معتقدند این طرح بخشی از یک ماموریت اسرائیلی است که برای تخریب وجهه سیاسی ایران بر دوش عربستان گذاشته شده است. کما این‌که نخست وزیر بحرین - خلیفه بن سلمان- در گفت وگو با روزنامه سعودی الریاض هدف از این طرح را «مقابله با مسایلی چون بهار عربی و مدیریت اختلافات با ایران» اعلام کرد.

5. اما این طرح در درجه اول بحرین را تحت تاثیر قرار می‌دهد. انقلاب بحرین در بهمن ماه 1389 آغاز شد، یک ماه بعد، آل‌خلیفه از رژیم سعودی درخواست مداخله نظامی در بحرین نمود و متعاقب آن نیروهای نظامی عربستان و امارات به کشور بحرین سرازیر شدند. نیروهای نظامی سعودی حدود 14ماه از همه ظرفیت خود برای سرکوب مردم استفاده کردند ولی تظاهرات هر روز گسترده‌تر می‌شد و دامنه آن به عربستان و بخصوص شهرهای عربستانی همجوار بحرین- احساء، عوامیه و قطیف - کشیده شد و نشانه‌هایی از آن حتی در مراکز دانشگاهی ریاض بروز کرد

در این میان آمریکایی‌ها و سعودی‌ها که از مخمصه قیام در بحرین و عربستان به شدت نگران هستند و وضعیت کنونی را مقدمه‌ای برای انقلاب عمومی در شبه جزیره و بخصوص در عربستان می‌دانند، از همه ظرفیت‌های خود برای خاموش کردن شعله انقلاب بحرین استفاده کرده‌اند.حدود یک ماه پیش یک مقام بحرینی به دمشق رفت و از نظام سیاسی سوریه حمایت کرد. این یک علامت آمریکایی- سعودی و مخاطب آن هم ایران بود، در واقع آنان می‌خواستند که ایران در قبال آرام شدن سوریه، بحرینی‌ها را به سکوت فرا بخواند؛ کما این‌که در بیستم آذرماه سال گذشته ولیعهد سعودی در جریان ملاقات با وزیر اطلاعات ایران در ریاض به رهبرمعظم انقلاب اسلامی پیغام داده بودند که از نفوذ خود – به عنوان مرجع تقلید بحرینی ها- استفاده کند و آنان را به آرامش فرا بخواند.

بر این اساس می‌توان این احتمال را مطرح کرد که آل‌سعود و آل‌خلیفه مردم بحرین را بر سر دو راهی قرار داده اند؛ «حفظ استقلال و در عین حال تحمل رژیم آل‌خلیفه» و یا «از بین رفتن استقلال و تمامیت ارضی بحرین» و به گمان سعودی‌ها مردم در نهایت، اولی را انتخاب می‌نمایند و خاموش می‌شوند؛ با خاموش شدن آنان علاوه بر آل‌خلیفه، حیات رژیم عربستان نیز حداقل تا چندین سال تضمین می‌شود.

البته در عین حال، این ماجرا در یک چارچوب بزرگ‌تر تحت عنوان اتحادیه عربی مطرح شده تا گمان شود از پشتوانه حمایت منطقه‌ای هم برخوردار است. واکنش شدید مردم بحرین و اضافه شدن اکثر 25 درصد جمعیت سنی شبه جزیره به اعتراض‌ها نشان داد که مردم اگر تاکنون فقط برای اسقاط آل‌خلیفه به میدان آمده بودند، حالا برای حفظ استقلال خود نیز جداگانه انگیزه داشته و آل‌خلیفه را مهم‌ترین دشمن استقلال و تمامیت ارضی بحرین می‌دانند؛ کما این‌که از اسفندماه 89 که آل‌خلیفه پای نظامیان سعودی را به بحرین باز کرد، مشکل این رژیم دو چندان شد؛ زیرا دعوت به مداخله نظامی علیه مردم خود یک اتفاق عجیب و بی‌‌سابقه در تاریخ بود.

6. در واقع آل‌سعود در این ماجرا، روی میدان مینی رفته که هیچ وسیله‌ای برای خنثی کردن آن در اختیار ندارد. مردم در این منطقه به شدت به ایران علاقه دارند. اخیرا روزنامه انگلیسی گاردین با استناد به یک نظرسنجی نوشت: «عرب‌های منطقه، در انقلاب ایران امید به آزادی و تغییر را یافتند». جالب‌تر این است که براساس نظرسنجی دانشگاه مریلند آمریکا در مهرماه سال 1390 (اکتبر 2011) 85 درصد مردم عربستان از ایران در مناقشه هسته ای‌اش با غرب حمایت می‌کنند. حکام عربستان چگونه و با چه ابزاری می‌توانند بر این گرایش غلبه کنند؟! همین گزارش گاردین می‌گوید مردم عرب از رژیم عربستان به دلیل حمایت آن از رژیم تل آویو در جریان جنگ‌های 33 و 22 روزه نفرت دارند.

نظرات() 

سه شنبه 9 خرداد 1391

نهضت ادامه دارد

نویسنده: الله کرم مشتاقی   

تداوم اعتراضات گسترده انقلابیون بحرین

در حالی که برخی از شخصیتهای وابسته به اپوزیسیون بحرین گفتگو با رژیم را در شرایط کنونی بی نتیجه می دانند جوانان انقلابی بحرینی به مقاومت خود در برابر آل خلیفه ادامه می دهند.

  


به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از پایگاه العرب آنلاین، "یوسف الخاجه" عضو دفتر سیاسی جمعیت وعد از گروه های مخالف رژیم بحرین گفتَ: رژیم باید به توصیه های کمیته حقیقت یاب عمل کند.

از سوی دیگر "جواد فیروز" عضو جمعیت الوفاق بیان کرد: ما خواستار گفتگوهای جدی و بدون شرط برای خروج از بحران هستیم.

وی افزود: اما تضمینی برای موفقیت این گفتگوها بدون آزادی زندانیان سیاسی و بدون همه پرسی نتایج این گفتگوها وجود ندارد.

از سوی دیگر جوانان بحرینی با اجرای فعالیت موسوم به قهر القیود(در هم شکستن بندها) بر خواسته های مسالمت آمیز خود مبنی بر انجام اصلاحات سیاسی اصرار کردند.

جوانان بحرینی در اعتراض به سیاستهای سرکوبگرانه رژیم آل خلیفه با آتش زدن لاستیک در برخی مناطق این کشور و بستن جاده ها خواستار آزادی زندانیان بازداشت شده شدند.

این درحالی است که نیروهای رژیم بحرین علاوه بر یورش به برخی مناطق برای دستگیری تظاهرات کنندگان از گازهای سمی علیه ساکنان مناطق مسکونی استفاده کردند.

نظرات() 

 

منامه وقتی که دید نمی‌تواند از پس شبکه‌های ایرانی بر آید و آنها را وادار کند که آن‌چه خود می‌خواهد بگویند، حالا به جان عرب‌ ست، شرکت پخش کننده شبکه‌های عرب‌زبان در خاورمیانه افتاده است و آن را تهدید کرده که فعالیت خود را در آن متوقف می‌کند.

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی میدل‌ایست آنلاین، دولت بحرین اعلام کرد، تصمیم گرفته است که از ابتدای ماه ژوئن در اعتراض به حضور شبکه‌های ایرانی در مجموعه عرب ست، عضویت خود را در این مجموعه به حالت تعلیق در آورد.

هیئت امور اطلاع‌رسانی بحرین با صدور بیانیه‌ای در این زمینه اعلام کرد، تصمیم گرفته است که فعالیت تمامی شبکه‌های ماهواره‌ای خود را که از مجموعه ماهواره‌ای عرب ست پخش می‌شوند از ابتدای ماه ژوئن متوقف کند.

در این بیانیه آمده است، این تصمیم در پی ناتوانی توقف فعالیت شبکه‌های ایرانی در مجموعه عرب ست و عدم همکاری مدیران این مجموعه در توقف فعالیت این شبکه‌ها اتخاذ شده است.

دولت بحرین مدعی شده است که شبکه‌های ایرانی علیه حکومت‌ بحرین و کشور دوست و برادر عربستان تبلیغات گسترده‌ای رسانه‌ای می‌کنند و بر خلاف پیمان‌نامه‌های عربی و بین‌المللی با اتخاذ مواضعی علیه منامه و ریاض تنش‌های طایفه‌ای و ناآرامی‌های امنیتی را گسترش می‌دهند و تلاش دارند تا ثبات بحرین و عربستان را تحت تاثیر قرار دهند.

این در حالی است که اعتراض‌های مردمی در بحرین بیش از یک سال است که ادامه دارد و شبکه‌های عربی ایرانی نظیر العالم و سحر تنها شبکه‌هایی هستند که از حقوق حقه مردم بحرین دفاع کرده و جنایات آل خلیفه و آل سعود را به طور مداوم افشا می‌کنند. به گفته رسانه‌های خبری شبکه العالم تنها شبکه‌ای است که طرفداران بسیاری نزد مردم بحرین دارد و عموم مردم این کشور برنامه‌های آن را پیگیری می‌کنند. البته در این میان شبکه‌های الجزیره و بی بی سی عربی نیز به طور پراکنده برنامه‌هایی را در اعتراض به برخوردهای خشونت‌آمیز حکومت با معترضان بحرینی پخش کرده‌اند. اعتراض‌های مردم بحرین در طول این مدت با دخالت نظامیان عربستانی و دیگر کشورهای عربی عضو شورای همکاری خلیج فارس تحت نام سپر جزیره به شدیدترین شکل ممکن سرکوب شده‌اند.

دولت بحرین در این بیانیه خود همچنین مدعی شده است که شبکه‌های ایرانی در حال تخریب روابط کشورهای عضو شورای همکاری خلیج فارس هستند و در عین حال تلاش می‌کنند تا میان مردم با حکومت‌های این کشورها فاصله بیندازند!

هیئت اطلاع‌رسانی بحرین اذعان کرده است که قطع همکاری‌اش با مجموعه عرب ست به دلیل رد تقاضاهای مکررش از مدیران این مجموعه که از 20 فوریه 2011 خواستار توقف پخش برنامه‌های شبکه‌های ایرانی در این مجموعه شده بود، صورت گرفته است.

در این بیانیه آمده است: دستگاه‌های اجرایی عرب ست به هیچ کدام از تقاضاهای ما مبنی بر توقف فعالیت شبکه‌های ایرانی پاسخ مثبت نداده‌اند و این در حالی است که پیش از این بارها جلوی فعالیت شبکه‌های مختلف از جمله شبکه سحر را گرفته بودند. آنها همچنین دستور به کنترل محتوای برنامه‌های شبکه‌های در حال پخش در مجموعه عرب ست داده‌اند اما توجهی به برنامه‌هایی که از سوی شبکه‌های ایرانی می‌شود، ند‌ارند.

در اواخر سال گذشته میلادی پخش برنامه‌ای از سوی شبکه الجزیره که در آن جنایات حکومت بحرین علیه معترضان بحرینی که عموما شیعه هستند را نمایش ‌داد، جنجال گسترده‌ای به پاکرد و باعث شد تا روابط بحرین و قطر به شدت ملتهب شود تا آن‌جا که برای مدتی سطح روابط دو کشور کاهش یافت. این برنامه چندی پیش جایزه بهترین برنامه مستند دفاع از حقوق بشر از آن‌چه در بحرین می‌گذرد را از آن خود کرد.

عربستان و بحرین اخیرا بحث اتحادیه را مطرح کرده‌اند که همین موضوع نیز جنجال‌های گسترده‌ای در افکار عمومی منطقه ایجاد کرده است به گونه‌ای که حتی رسانه‌های وابسته عربستان نیز علیه آن موضع گرفته‌اند.

نظرات() 

 

من شان دیپلماسی را فقط در ایجاد رابطه نمی دانم،دیپلماسی فقط این نیست ، از آن چیزهائی که نظام صریحا آنها را اعلام کرده دفاع کنید، ممکن است حالا چهار تا مخالف هم در گوشه و کنار داشته باشید، آن مخالفت ملاک عمل شما نیست، اعلام صریح نظام ملاک شماست.مقام معظم رهبری۲۵/۵/۱۳۷۹

وقتی دیپلمات ما از دیپلماسی فقط کت و شلوار اتو شده و پراهن یقه دیپلمات را می فهمد 

 وقتی دیپلمات ما از دنیای دیپلماسی فقط اصول و قوائد چگونگی غذا خوردن با کارد و چنگال را می فهمد

وقتی دیپلمات ما بیش از آنکه مراقب به خطر نیفتادن شان و عزت نظام باشد به فکر عطر و ادکلن و برق کیف و کفش و لبخند دیپلماتیک و عکس یادگلری اش باشد

وقتی انقلابی گری در  دایره آموزشهای دیپلماسی،عدم اطلاع از اصول و فنون مذاکره تلقی میشود،وقتی فهم آقایان از انقلابی گری و پایبندی بر اصول، اصولی که بنا به گفته حضرت آقا بر آنها مفتخریم و هرگز از بیان آنها شرمنده نیستیم،مساوی با تنش زائی و احساسی بودن است

کاردار جمهوری اسلامی ایران در بحرین باید هم در مقابل دو نماینده مجلس بحرین(همان مجلس ۴۰ نفره ای که با وجود در اکثریت بودن شیعیان ٬تنها۱۵نفر از اعضای آن شیعه اند و در حال حاضر  در اعتراض به جنایات آل خلیفه هر۱۵نفر آنها استعفا داده اند) با استیصال و خفت و کرنش بی جا نه تنها از موضع نظام  و ملت عدول کند بلکه تا مرز دعا گوئی برای بقای رژیم جنایتکار آل خلیفه پیش برود.

"ایران مخالف هر صدایی برای سرنگونی حکومت بحرین است"!!این حرفی است که کاردار سفارت ایران در بحرین زده است ٬یعنی ایران مخالف ۸۰٪شیعه ی مظلومی است که فریاد الموت لآل خلیفه سر میدهند٬مخالف الخواجه ای که بیش از یک هفته اعتصاب غذا کرد٬مخالف زنان زینب صفتی که فرزند و شوهرانشان را در راه مبارزه با رژیم آل خلیفه از دست داده اند٬مخالف سر و کتف و گردنهای که شبانه توسط مزدوران آل خلیفه شکافته می شوند٬مخالف پیرمردهائی که گاز های سمی جانشان را به لبشان رسانده.

واقعا کاردار جمهوری اسلامی نمی توانست جواب یاوه گوئی نمایندگان مجلس بحرین را به فرصتی برای اعتراض به دخالت سعودی و استفاده از گازهای سمی توسط نیروهای امنیتی و عدم پاسخگوئی این رژیم به خواسته های عمومی مردم این کشور تبدیل کند؟

حتی اگر جناب دیپلمات هیچ حرفی نمیزد و تنها به بیان این مطلب که حرفهای طرف بحرینی را منتقل خواهد کرد باز بهتر از این بود که خفت بارانه اظهار امیدواری کند که "حملات رسانه ای میان دو کشور که به روابط تهران و منامه آسیب می زنند متوقف شوند"

من فکر میکنم این حرف کاردار ما در بحرین روح حاکم بر اکثریت بدنه وزارت خارجه است٬وزارتخانه ای که متاسفانه زرق و برق و امتیازاتش برای بسیاری از داوطلبان حضور در آن اولویت دارد بر مسائل اصلی دیگر.

من فرق بی ادبی و غوغا سالاری را با پایداری بر اصول میدانم همچنین فرق احترام به کشورهای دیگر را با تحقیر شدن و خفت خوردن.

من کسی نیستم که از فضای دستگاه دیپلماسی دور و بی خبر باشم٬حد اقل در جائی درس می خوانم که هفته ای یک بار هیات های خارجی به آن دعوت می شوند و به خوبی فرق اهانت و بی حرمتی را با شجاعت در بیان اصول می دانم.

من فکر میکنم شان جمهوری اسلامی ایران به هیچ وجه من الوجوه نباید خدشه دار شود٬جای تاسف دارد که جناب سفیر نمی فهمد که کرنش او در مقابل دو عامل دسته دهم رژیم بحرین یعنی خورد  و خرد کردن ائمه جمعه یعنی خورد کردن فریاد میلیونها ایرانی شیعه که جمعه گذشته فریاد حمایت از ملت بحرین را سر دادند یعنی خفه کردن فریاد خشم دانشجویانی که از مسئولان دستگاه دیپلماسی حمایت از ملت بحرین را خواستار بودند.

وزارت امور خارجه ی ما با این وضعیتش ٬با این سهل انگاری هایش٬با این کادر سازی هایش٬با این جور مماشات و تساهل و تسامح بی موردش٬با این دسته گل به آب دادن هایش از برزیل گرفته تا نروژ٬با این نظارت ضعیفش٬ ابا این وضعیت که رفتن به ماموریت برای کارمندانش یک آرزو و اصل است٬با این پروتوکل زدگی اش٬اساسا باید شخم زده شود

در آخر به عنوان یک دانشجوی شیعه ایرانی از تمام ملت مظلوم بحرین و خانواده شهدای این کشور٬فرزند از دست داده ها٬پدر از دست داده ها٬جانبازان و زخم خورده های این ملت مظلوم٬ بابت حرف ناحساب٬نا حق و بی جای کاردار سفارت کشورم در منامه عذر می خواهم و امدیوارم این نهضتشان به سرنگونی آل خلیفه و به دنبال آن فلاکت و سقوط وهابیان سعودی بیانجامد.

 

نظرات() 

آمار وبلاگ

  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic